PDA

View Full Version : معطر نظم (سن ۱۳۰۹ھ



Attari1980
08-10-2009, 12:53 PM
معطر نظم (سن ۱۳۰۹ھ)

حمد

خمدا یا مفضل عبدالقادر
یا ذالافضال
یا منعم یا مجمل عبد القادر
انت المتعال
مولائے بمامنت بالجود علیہ
من دون سوال
امنن واجب سائل عبد القادر
جد بالآ مال

!!!

صلوٰۃ
بارد ز خدا بر جد عبد القادر
محمود خدا حامد عبد القادر
باران درودے کہ چکیدہ زرخش
بار د بسر سید عبد القادر

تمہید
یارب کہ دمد سنائے عبد القادر
ہر حرف کند ثنائے عبد القادر
ہمزہ بردیف الف آید یعنی
خم کردہ قدس برائے عبد القادر

ردیف الالف
یا من بسناہ جاء عبد القادر
یا من بشناہ یا ء عبد القادر
از انت جعلتہ کما کنت تشاء
فاجعلنی کیف شاء عبد القادر

رباعی
ربی آر بی الرجاء عبد القادر
از عودنا العطاء عبد القادر
الدارو سیعہ و ذو الدار کریم
بورنا حیث بار عبد القادر

ردیف الباء
در حشر گاہ جناب عبد القادر
چوں نشر کنی کتاب عبد القادر
از قادریاں مجو جداگانہ حساب
مدے شمر از حساب عبد القادر

رباعی
اللہ اللہ رب عبد القادر
وارد و اللہ حب عبد القادر
از وصف خدائے تو نصیبت دادند
طوبی ملک اے محب عبد القادر

ردیف التاء
اے عاجز تو قدرت عبد القادر
محتاج درت دولت عبد القادر
از حرمت ایں قدرت و دولت بخشائے
بر عاجز پر حاجت عبد القادر

رباعی
تنزیل مکمل ست عبد القادر
تکمیل منزل ست عبد القادر
کس نیست جز ا و درود کنارایں سیر
خود ختم و خود اول ست عبد القادر

رباعی
مما لا تعلمو ست عبد القادر
مستور ستور ہوست عبد القادر
میجو میگو پس آنچہ دانی کہ در است
از جستن و گفتن او ست عبد القادر

رباعی مستزاد
دمی گفت و لم کہ جان ست عبد القادر
گفتم احسنت
جان گفت کہ دین مان ست عبد القادر
گفتم آمنت
دین گفت حیات من از من و گفتم
ایں جملہ صفات
از ذات بگو کہ آن ست عبد القادر
گم شد من دانت

رباعی
عقل و حصر صفات عبد القادر
شب کور و نجوم
وہم و ادراک ذات عبد القادر
وہ شارق وبوم
عجز آنکہ بکنہ قطرہ آبے نرسید
زعم آنکہ رسد
تا قعریم و فرات عبد القادر
قدرت معلوم

ردیف الثاء
دیں را اصل حدیث عبد القادر
اہل دیں را مغیث عبد القادر
او ما ینطق عن الھویٰ ایں شر حش
قرآن احمد حدیث عبد القادر

ردیف الجیم
اے رفعت بخش تاج عبد القادر
پر نور کن سراج عبد القادر
آن تاج و سراج باز کن یارب
بستاں ز شہاں خراج عبد القادر
ردیف الحاء
پاک ست زباک طرح عبد القادر
وجبی ست بری زجرح عبد القادر
جرحش کہ تواند ز کلک قدرت
احمد متن ست و شرح عبد القادر

رباعی
اے عام کن صلاح عبد القادر
انعام کن فلاح عبد القادر
من سر تا پا جناح گشتم فریاد
اے سر تا پا مجاح عبد القادر


ردیف الخاء
اے ظل الہ شیخ عبد القادر
اے بندہ پناہ شیخ عبد القادر
محتاج و گدائیم و تو ذو التاج و کریم
شیئا للہ شیخ عبد القادر

رباعی
ماہ عربی اے رخ عبد القادر
نورے زربی اے رخ عبد القادر
امروز زدی زپری خوبتری
بدرے عجمی اے رخ عبدالقادر

ردیف الدال
دیں زاد کہ زاد زاد عبد القادر
دل داد کہ داد داد عبد القادر
ایں جاں چہ کنم نذر سگش باد و مرا
جاں باد کہ باد باد عبد القادر

ردیف الذال
سلطان جہاں معاذ عبد القادر
تن ملجاو جان ملاذ عبد القادر
صحن آر دامانی بارد بام
آں را کہ و بد عیاذ عبد القادر

ردیف الراء
پر آب بودے کوثر عبدالقادر
خوش تاب بود گوہر عبد القادر
در ظلمت و ظلماء آب و تابے دارم
اے حشر بیا بردر عبدالقادر

رباعی
یارب نیم از در خور عبدالقادر
دل دادہ مراں از در عبدالقادر
ایں ننگ مریدے از نرفتہ بمراد
رفتن مدہ از خاطر عبدالقادر
اے دافع ظلم افسر عبدالقادر
اے دفع ظلم خنجر عبدالقادر
دور از تو جہاں بمرگ نزدیک بیا
بر کش زردوان کشور عبدالقادر
حس کن انوار بدر عبد القادر
بس کن از اسرار صدر عبدالقادر
خود قدرت قدرنا مقدر ز قدر
جوئی مقدار قدر عبدالقادر

ردیف الزاء
اے فضل تو برگ وساز عبدالقادر
فیض تو چمن طراز عبدالقادر
آں کن کہ رسد قمری بے بال و پرے
در سایہ سر و ناز عبدالقادر
اے بر در تو نماز عبدالقادر
اے رخ تو نیاز عبد القادر

ردیف السین
درد از در مجلس عبدالقادر
دو رست سگ بیکس عبدالقادر
حال ایں و ہوس آنکہ چومیرم میرم
سرور قدم اقدس عبدالقادر

رباعی مستزاد
گفتم تاج روس عبدالقادر
سر خم گردید
جانا رو ح نفوس عبدالقادر
بر خود بالید
رزما او قلب فوج دیں راول و جان ست
زد نوبت فتح
بزما بزما عروس عبدالقادر
شاداں رقصید

ردیف الشین
بالاست بلند فرش عبدالقادر
بر قدر بلند عرش عبدالقادر
آں بدر عریش بدرمہ پارہ عرش
تابندہ بیں بفرش عبدالقادر

رباعیات
گستردہ بعرش فرش عبدالقادر
آوردہ بفرش عرش عبدالقادر
ایں کرد کہ کرد کردشا ہے کہ فزود
بالاؤ فرود عرش عبدالقادر
عرش شرف ست فرش عبدالقادر
فرش سرع ست عرش عبدالقادر
یعنی تا سر بپائے فرش نمود
سر ہاشدہ فرش عرش عبدالقادر

ردیف الصاد
فن گرچہ نہ شد برنص عبدالقادر
جاں دارد مہر از فص عبدالقادر
گرناقص ایں نسبت کامل چہ خوش است
کاں بندہ رضا ناقص عبد القادر

رباعی
بالکسر منم مخلص عبدالقادر
سر بہ قدم خلص عبدالقادر
بر کسر چو رحم آرو فتحش چہ عجب
بالفتح شوم مخلص عبدالقادر

ردیف الضاد
تمکن گلے از ریاض عبد القادر
تلوین نمے از حیاض عبدالقادر
نور دل عارفاں کہ شب صبح نماست
سطرے بود از بیاض عبدالقادر

ردیف الطاء
ایں جاوجہ نشاط عبد القادر
آنجا شمع صراط عبدالقادر
بکشادہ دور دادہ باونبہادہ بجود
دروازہ صلا سماط عبدالقادر

ردیف الظاء
خوبان چوگل بوعظ عبدالقادر
اعیان رسل بوعظ عبدالقادر
پروانہ صفت جمع کہ خود جلوہ نما ست
شمع جزو کل بوعظ عبدالقادر

ردیف العین
خود راتبہ خور زشمع عبد القادر
مہ آزقہ بزرشمع عبدالقادر
ایں نور و سرور شیرت از صبح زچیست
دو دیست مگر زشمع عبدالقادر

رباعی
اما مگز رز شمع عبدالقادر
مہری بنگرز شمع عبدالقادر
کارے کہ زخور بہ نیم مہ دیدی بیں
در نیم نظر ز شمع عبد القادر

رباعی
بر وحدت او رابع عبدالقادر
یک شاہد و دو سابع عبدالقادر
انجام وے آغاز رسالت باشد
اینک گوہم تابع عبدالقادر

رباعی مستزاد
واحد چوں ہم رابع عبدالقادر
در دامن دال
زائد چو سوم سابع عبدالقادر
ہم مسکن دال
یعنی بدلائے ہفت واو تاد جہاد
توحید سرا
یک یک بہ یکے تابع عبدالقادر
اندر فن دال

ردیف الغین
مے نے نور چراغ عبد القادر
مے نے نورے زباغ عبدالقادر
ہم آب رشد ہست و ہم مایہ خلد
یارب چہ خوش است ایاغ عبدالقادر

ردیف الفاء
عطفا عطفا عطوف عبدالقادر
رافا رافا روف عبدالقادر
اے آنکہ بدست تست تصرف امور
اصرف عنا الصروف عبدالقادر

ردیف القاف
خیرہ است خرد زبرق عبد القادر
تیرہ است حضور شرق عبد القادر
خورشید بہ پر تو سہا جستن چیست
اے جستہ بعقل فرق عبدالقادر

ردیف الکاف
آخر نیم اے مالک عبد القادر
مملوک و مکین مالک عبد القادر
مپسند کہ گویند بایں نسبت و بند
کاں بندہ فلاں ہالک عبد القادر

ردیف اللام
نامد ز سلف عدیل عبدالقادر
ناید بخلف بدیل عبدالقادر
مثلش گرا از ابل قرب جوئی گوئی
عبد القادر مثیل عبدالقادر

رباعی
حشر ست و توئی کفیل عبدالقادر
جاہت بہ شہ جلیل عبد القادر
دردا در دار عدل آمد مجرم
زود آزود آ وکیل عبد القادر

ردیف المیم
یارب بجمال نام عبدالقادر
یا رب بنوال عام عبدالقادر
منگر بقصور و نقص ماقادریاں
بنگر بکمال تام عبدالقادر

رباعی
ہر صبح رہت مرام عبدالقادر
ہر شام درت مقام عبدالقادر
بگزر زسپید و سیاہ قادریاں
از حرمت صبح و شام عبدالقادر
عبدالقادر کریم عبدالقادر
عبدالقادر عظیم عبدالقادر
رحمانت رب و رحمت عالم اب
رحمت رحمت رحیم عبدالقادر

رباعی
در جود سمر اے یم عبدالقادر
صد بہر ببرائے یم عبدالقادر
دو راز تو سگ تشنہ نسبے می میرد
یک موج دگر اے یم عبدالقادر
صدیق صفت حلیم عبدالقادر
فاروق نمط حکیم عبدالقادر
مانند غنی کریم عبد القادر
در رنگ علی علیم عبد القادر

ردیف النون
دستے زدم اے ضامن عبدالقادر
درد امن جاں بامن عبدالقادر
یارب چو خود ایں دامن گستردہ تست
گستردہ مچیں دامن عبدالقادر

رباعی
یا رب قرصے زخوان عبدالقادر
داریم حقے بنان عبد القادر
ایں نسبت بس کہ عاجزان دائیم
رحمے برعاجزان عبدالقادر
جودست بارث شان عبد القادر
بودست و بود ازان عبد القادر
جنت بگدا دہند و منت نہ نہند
وہ سنت خاندان عبدالقادر

ردیف الواو
خوباں خو بندنے چو عبد القادر
شیر نیاں قندنے چو عبدالقادر
محبوباں یک دگر بہ افزائش حسن
چند وصد چندنے چو عبدالقادر

رباعی
خواہی کاہی علو عبدالقادر
نامی سامی سمو عبدالقادر
ہشدار کہ باخدائے خودمی جنگی
مت غیظا اے عدو عبدالقادر
مہ فرش کتاں در دو عبدالقادر
خور شپرہ ساں در جو عبدالقادر
آشفتہ مہ و شیفتہ میگردد مہر
در جلوہ ماہ نو عبدالقادر

ردیف الہاء
حمدا لک اے الہ عبدالقادر
اے مالک و بادشاہ عبدالقادر
اے خاک براہ تو سر جملہ سراں
کن خاک مرا براہ عبدالقادر

رباعی
بیجان و بجانم شہ عبدالقادر
کس جز تو ندانم شہ عبدالقادر
بد بو دم و بد کردم و بر نیکی تو
نیک ست گما نم شہ عبدالقادر
بہر سر ہو تجلیہ عبد القادر
ہم تجلیہ راتحلیہ عبدالقادر
برمتن متن احدیت احمد
شرح ست و براں منہیہٴ عبدالقادر

رباعی
از عارضہ نیست و جہ عبدالقادر
ذاتی ست ولائے وجہ عبدالقادر
ہرکس شدہ محبوب بوجہ صفتے
عبد القادر بوجہ عبد القادر
خور نورستد از رہ عبدالقادر
ہم اذن طلوع از شہ عبد القادر
ماہ است گدائے در مہر وایں جا
مہر است گدائے مہ عبدالقادر

رباعی مستزاد
بر اوج ترقی شدہ عبدالقادر
تا نام خدا
خیمہ مستنزل زدہ عبدالقادر
ناس اندو ہدیٰ
بالجملہ بقرآن رشاد و ارشاد
در بدمہ و ختام
بسم اللہ وناس آمدہ عبدالقادر
حمدست ابدا

ردیف الیاء
اے قادر وائے خدائے عبد القادر
قدرت وہ دستہائے عبدالقادر
بر عاجزی ما نظر رحمت کن
رحم اے قادر برائے عبدالقادر
جاں بخش مرا بپائے عبدالقادر
جا بخش تہ لوائے عبدالقادر
از صد چو رضا گزشتے از بہر رضاش
اینہم بعلم برائے عبدالقادر

رباعی
عین آمدو ابتدائے عبدالقادر
از رویت امر رائے عبدالقادر
از رویت اد عین مرا روشن کن
روشن کی عین و رائے عبدالقادر
عید یکتائے لقائے عبدالقادر
در بار دو در عطائے عبد القادر
عبدا بہ لقائے او چو ہمزہ گم شد
تا در یابی بپائے عبدالقادر

رباعی
دل حرف مزن سوائے عبدالقادر
حاجت داند عطائے عبدالقادر
پیش اش ہم از و شفیع انگیز و بگو
عبد القادر برائے عبد القادر

رباعی مستزاد
افتادہ درا دل بدایت باساں
الصاق طلب
گرویدہ بآخر تجسس خنداں
سین سان بطرب
یعنی شہ جیلاں زشہاں بس کہ ہمونست
در مصحف قرب
بسم اللہ و ناس را شروع و پایاں
الحمد لرب