PDA

View Full Version : اکسیر اعظم



Attari1980
08-10-2009, 12:53 PM
اکسیر اعظم

قصیدہ مجیدہ مقبولہ ان شاء اللہ تعالیٰ فی منقبت سیدنا الغوث الاعظم مطلع تشبیب و ذکر عاشق شدن حبیب

اے کہ صد جاں بستہ در ہر گوشہ داماں توئی
دامن افشانی و جاں بار و چرا بیجاں توئی
آنکدا میں سنگدل عیارہ ٴ خونخوار
کز غمش باجان نازک و رتپ ہجراں توئی
سر و ناز خویشتن را بر کہ قمری کردہ
عندلیب کیستی چوں خود گل خنداں توئی
ہم رخاں آئینہ داری ہم لباں شکر شکن
خود بخود در نغمہ آئی باز خود حیراں توئی
جوئے خوں نرگس چہ ریزدگر بچشماں نرگسی
بوئے خوں از گل چہ خیز دگر بہ تن ریحاں توئی
آن حسینستی کہ جان حسن می نازد بتو
می ندانم از چہ مرگ عاشقی جویاں توئی
لو غزال کمسن من سوئے ویراں می رمے
ہیچ ویرانہ بود جائیکہ در جولاں توئی
سینہ حسن آباد شد ترسم نمائی در و لم
زانکہ از وحشت رسیدہ در دل ویراں توئی
سو ختم من سو ختم اے تاب حسنت شعلہ خیز
آتشت در جان بازو خود چرا سوزاں توئی
ایں چنینی اے کہ ماہب زیر ابر عاشقی ست
آہ گر بے پردہ روزے بر سر لمعاں توئی
سینہ گر برسینہ ام مالی غمت چینم مگر
دانم اینہم از غرض دانی کہ سب ناداں توئی
ماہ من مہ بندہ ات مہ راچہ مانی کایں چنیں
سینہ وقف داغ و بیخواب سر گرداں توئی
عالمے کشتہ بناز ایں جاچہ ماندی در نیاز
کار فرما فتنہ را آخر ہماں فتاں توئی
دام کامل بہر آن صیاد خود ہم می کشا
یا ہمیں مشت پر مارا بلائے جاں توئی
باغہا گشتم بجان تو کہ بے مانا ستی
یارب آں گل خود چہ گل باشد کہ بلبل ساں توئی
منکہ میگریم سزائے من کہ رویت دیدہ ام
توکہ آئینہ نہ بینی از چہ روگریاں توئی
یا مگر خود رابروئے خویش عاشق کردہ
یا حسیں تردیدہ از خود کہ صید آں توئی
گریز ربط آمیز بسوئے مدح ذوق انگیز
یاہمانا پرتوے از شمع جیلاں بر تو تافت
کایں چنیں از تابش و تب بر دو باساماں توئی
آن شہے کاندر پنا ہش حسن و عشق آسودہ اند
ہر دور ایماں کہ شاہا ملجاء مایاں توئی
حسن رنگش عشق بوئیش ہر دو بر روئیش نثار
ایں سرائد جاں توئی واں نغمہ زن جاناں توئی
عشق در نازش کہ تاجاناں رسانیدم ترا
حسن در بالش کہ خود شاخی ز محبوبان توئی
عشق گفتش سید ابر خیز د رو برخاک نہ
حسن گفت از عرش بگذر پرتو یزداں توئی